JAGnięcy szept / AGNus whispers

 Dotkliwy brak Znajomych Kolejny rok nikt nie prosi  Na Sylwestra Jak nic może dotknąć? ..... Umrzeć dla kogoś  Chwalebne? „Dla mnie umarłaś, idiotko” Tak kończymy iluzję  Choć w jej fotelu skwapliwie  Przysiada inna I inna... Pykamy po ramieniu Iluzję, że kontrolujemy inwentarz Naszych wybiórczych starań  Szczególnie gdy kalendarz krzyczy  Że umiera A naprawdę szyba Albo brudna pleksa Oddziela nas od pulpitu Z kontrolkami  ..... Zdrowia, kochanie  Brzdęk kryształu Niech będzie lepszy ... a on tylko nadejdzie... Zakpi, zaboli I znowu będziemy czekać na telefon  Potwierdzający naszą popularność 

 Gdy banału oczekują  Że cię ranią nic nie czują  Ty wciąż szukasz metafory Jesteś na kompromis skory By odczytań było wiele Żeby było jak w kościele A tu mamy blokowisko  Proste stopy, rymy, wszystko Kiedy czas twój cenny tracą  Niech przynajmniej za czas płacą 

  Sens ginący i odnaleziony w przekładzie – myśl Lema 1.       Lem - filozof Dziś Lem jest uważany nie tylko za pisarza science fiction, ale również myśliciela. Jego Summa technologiae czy Filozofia przypadku świadczą o głębokiej refleksji, prowadzącej ku spójnym wnioskom z dziedziny epistemologii czy metafizyki. Jego antropologiczne poglądy dotyczą rozwoju ludzkości przez ewolucję biologiczną i rozwijanie kultury aż do ostatniego etapu: doskonalenia technologii i zacieśniania związku między nią a człowiekiem, jego poszukiwania idealnego kodu służącego do porozumiewania się wskazują na kod DNA. Na oficjalnej stronie Lema po wpisaniu hasła „filozofia” pojawia się kilkadziesiąt pozycji odnoszących się do tego zagadnienia [1] . Echa poglądów pisarza można też odnaleźć w jego beletrystyce. Solaris zawiera ustępy, w których rozwijana jest myśl Lema, szczególnie na temat poznania i możliwości kontaktu. W takich fragmentach tekstu tłumacz może napotkać ...

  Artkuł  ukazał się oryginalnie w magazynie "Projektor" Od poezji absurdu do romantyczności. Angielskie przekłady wierszy Elektybałta z „ Cyberiady” Stanisława Lema.   1. Przekład „Cyberiady” i korespondencja autora z Michaelem Kandelem. „Cyberiada” jest zbiorem krótkich form prozatorskich, których głównymi bohaterami jest para genialnych konstruktorów – wynalazców, podróżujących po różnych planetach: Trurl i Klapaucjusz. Ci poszukiwacze szczęścia, przygód i godziwej zapłaty są jedną z typowych dla literatury par nierozłącznych kompanów, wiecznie rywalizujących i sprzeczających się [1] , tak barwnych, że trudno oprzeć się wrażeniu, że obcujemy z opisem ludzi z krwi i kości. Wojciech Orłowski w biografii pisarza pozwala, jak sam przyznaje, ponieść się wyobraźni i wysuwa – dość prawdopodobnie brzmiącą – tezę, że para ta miała swój pierwowzór w relacji Lema z jego przyjacielem Janem Błońskim [2] . Rzecz rozgrywa się w świecie, w którym sztuc...